28/6/09

Τα λόγια μένουν

1. Το μασκέ πάρτυ της κυρίας Αγγελοπούλου τελείωσε. Προφανώς ο σύζυγος έκλεισε απότομα το ταμείο δίνοντας το τελικό χτύπημα στο παιχνίδι μιας κυρίας που κάποτε ονειρευόταν να γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας.
2. Το χειρότερο για το ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το αποτέλεσμα που έλαβε στις εκλογές, όσο το ότι επανέφερε από τα έγκατά του, έστω για λίγο, τον Κύρκο.
3. Υπάρχει μια κατηγορία δημοσιογράφων που, ενώ γελοιοποιούνται με τη θέλησή τους για την περιβόητη αναγνώριση, απαιτούν να τους παίρνεις στα σοβαρά.
4. Οταν μια ζωή είσαι πιστός στο δόγμα της Δύσης, τι συμβαίνει ξαφνικά; Τι παθαίνει η Δεξιά και κάνει σημαία της την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα; Μπορεί η ίδια να ξεχνά τους λόγους, ωστόσο το μειονέκτημά της, η λησμονιά, γίνεται δικό μας πλεονέκτημα.
5. Οι μετριότητες που μας κυβερνούν φροντίζουν να πολλαπλασιάζουν τα λάθη τους με τέτοια ταχύτητα, που δεν τους προλαβαίνεις. Σα να παίζεις ηλεκτρονικό παιχνίδι και δεν χτυπάς εσύ στην οθόνη το στόχο, επειδή πέφτει μόνος του.
6. Ο καθωσπρέπει ρατσισμός είναι διαδεδομένος στην κοινωνία μας. Είναι το τελευταίο χόμπι στο οποίο επιδίδεται με πάθος ο Νεοέλληνας, γιατί προσώρας του χαρίζει ελαφρότητα στα βάρη του. Παράλληλα αναλαμβάνει χρέη αστυνόμου, νομοθέτη και εξορκιστή για τα παραπτώματα των μεταναστών.
7. Ο έξυπνος ρατσισμός είναι προνόμιο των οικογενειών που μας κυβερνούν ανελλιπώς. Εθισμένοι στον κυνισμό, επιδεικνύουν χωρίς ντροπή φωτογραφίες από τα στρατόπεδα που ετοιμάζουν για τους απελπισμένους. Τα παρουσιάζουν σαν μεγάλη ευκαιρία και το μόνο που ζητούν ως αντάλλαγμα είναι η δουλικότητα και η άνευ όρων παράδοση.
8. Ο ωμός ρατσισμός στη χώρα μας είναι αποτέλεσμα ενός αμαρτωλού καρπού ανάμεσα στην οικογένεια Μητσοτάκη και στον Καρατζαφέρη. Το πείραμα διαπαιδαγώγησης των λούμπεν τελείωσε με την κακεντρέχεια του πειραματόζωου. Την υπεροψία του Γιώργου συμμερίστηκαν αρκετές νούλες που είχαν ανάγκη από εκείνη τη συγκινησιακή φαιδρότητα που βρίσκεται στον πάτο του φραπέ που πίνουν. Ξαφνικά βρεθήκαμε μπροστά σε κάτι τύπους γνωστούς για την αμφίβολη διανοητική τους ικανότητα, η οποία βρίσκει διέξοδο στα οράματα τη φυλής την αρχαιοπληξία και έναν κακοποιημένο χριστιανισμό. Οπως όλοι του είδους, έχουν ανάγκη από αδύναμους αντίπαλους. Καλύτερη ευκαιρία δεν θα μπορούσε να βρεθεί. Οι Πακιστανοί είναι παντού, ανοιχτοί στο λάκκο της ανοησίας του γνωστού σχηματισμού. Ισλαμοφάγοι, αντικομμουνιστές κοιμούνται και ξυπνάνε κάτω από τον τροχό της κυβέρνησης, την οποία εκλιπαρούν να συνεργαστούν με κάθε τίμημα, μεταφέροντας ακόμα και τα άπλυτά της προκειμένου ν' αποκτήσουν τα πολυπόθητα χαρακτηριστικά που έχουν οι τρεις πολιτικές οικογένειες.

Του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ
Από το Ριζοσπάστη