30/5/14

Οι αντεργατικές αξιώσεις του ΣΕΒ Στο Ασφαλιστικό εστίασε, μεταξύ άλλων, ο νέος πρόεδρος των βιομηχάνων, στη γενική τους συνέλευση, που έγινε προχτές



Παλιές και νέες αξιώσεις των καπιταλιστών προς τους εργαζόμενους, διατύπωσε ο νέος πρόεδρος του ΣΕΒ Θ. Φέσσας στην ετήσια γενική συνέλευση του συνδέσμου. Προμετωπίδα όλων αυτών, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ντόπιων ομίλων, η επίτευξη δηλαδή ακόμα πιο φτηνής εργατικής δύναμης, με στόχο το κέρδος.
Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΕΒ, επιχειρώντας να σύρει τους εργαζόμενους κάτω από τις σημαίες του κεφαλαίου, ευθέως υποστήριξε πως «οι χαμένες θέσεις εργασίας θα ανακτηθούν και τα εισοδήματα των εργαζομένων θα βελτιωθούν, μόνο όταν οι επιχειρήσεις γίνουν ανταγωνιστικές διεθνώς...». Δηλαδή, οι εργάτες προκειμένου να έχουν ένα ξεροκόμματο, θα πρέπει να δώσουν γην και ύδωρ στους επιχειρηματίες. Αυτός είναι ο εκβιασμός του ΣΕΒ.
Ακριβώς αυτό σηματοδοτεί η αξίωση για παραπέρα «μείωση του μη μισθολογικού κόστους», καθώς, όπως είπε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, «η επιβάρυνση των αμοιβών των εργαζομένων με βαρύτατες ασφαλιστικές εισφορές και φόρους εισοδήματος, διαβρώνουν την ανταγωνιστικότητα της εργασίας και εν τέλει των επιχειρήσεων».
Αυτά λέγονται τη στιγμή που ήδη έχει νομοθετηθεί η μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 5 μονάδες, δηλαδή 1,1 μονάδα από το φθινόπωρο του 2012, 2,9 μονάδες από την 1/7/2014 και κατά 1 μονάδα ακόμα μέχρι τις 1/1/2016. Με αυτό τον τρόπο, οι καπιταλιστές απαλλάχτηκαν από εισφορές 1,3 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση προς το ΙΚΑ, το οποίο οδηγείται σε οικονομικό στραγγαλισμό.
Πιέζουν για κεφαλαιοποιητικό σύστημα Ασφάλισης
Μόνο που αυτός ο οικονομικός στραγγαλισμός του ΙΚΑ, δηλαδή του μεγαλύτερου δημόσιου ασφαλιστικού Οργανισμού, είναι ευπρόσδεκτος για τους βιομήχανους, αφού ήδη έχουν έτοιμη τη λύση.
Αυτή, σύμφωνα με τα λεγόμενα του προέδρου του ΣΕΒ, είναι η «εγκαθίδρυση του δεύτερου και τρίτου πυλώνα ασφάλισης: Είναι καιρός να ενθαρρυνθεί η συμπλήρωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης με προγράμματα του ιδιωτικού τομέα, ώστε να μπορούν οι μισθωτοί να βλέπουν το μέλλον με κάποια στοιχειώδη σιγουριά. Πολιτεία, εργοδότες και εργαζόμενοι οφείλουν να συνεργαστούν, να άρουν αντικίνητρα και αποτρεπτικές ρυθμίσεις που σήμερα υποβαθμίζουν το 2ο και 3ο πυλώνα της ασφάλισης και να τους αναδείξουν σε αναπτυξιακούς μοχλούς, όπως ισχύει στις αναπτυγμένες οικονομίες».
Τι θέλει ο ΣΕΒ; Στη θέση της δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης να εισχωρήσουν τα Επαγγελματικά Ταμεία (2ος πυλώνας) που λειτουργούν με το κεφαλαιοποιητικό ατομικό σύστημα, χωρίς να υπάρχει καμία εγγύηση για το ύψος της σύνταξης που θα παίρνει ο ασφαλισμένος στο τέλος του εργάσιμου βίου του, καθώς και η αμιγής ιδιωτική ασφάλιση (3ος πυλώνας).
Η επίκληση, εκ μέρους του, του προτύπου των «αναπτυγμένων οικονομιών» σημαίνει ότι οι δημόσιες συντάξεις θα συρρικνωθούν στο έπακρο και μέσω των νέων εισφορών για τον 2ο και 3ο πυλώνα, στον οποίο θα υποχρεωθούν να καταφεύγουν οι εργαζόμενοι, θα αναπτυχθεί η «ιδιωτική αγορά» συντάξεων. Από αυτόν τον τομέα, οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι χρηματιστηριακοί όμιλοι θα αντλούν φτηνό και ζεστό χρήμα και θα το διαχειρίζονται προς όφελος των καπιταλιστικών επιχειρήσεων.
Θέλουν κι άλλο αφορολόγητο
Οσο για την «ανταμοιβή της παραγωγικότητας» στην οποίο ομνύει ο ΣΕΒ και τη «διανομή κερδών στο προσωπικό», και εδώ γι' αυτό που ενδιαφέρεται είναι η σύνδεση του μισθού με την απόδοση και η απαλλαγή από εισφορές και φόρους των υψηλόβαθμων στελεχών των επιχειρήσεων. «Η πολιτεία οφείλει να μεριμνήσει ώστε τέτοιου είδους ανταμοιβές να μην εξανεμίζονται από φόρους και εισφορές...», δηλαδή της δικής τους κάστας και όχι βέβαια ο γλίσχρος μισθός της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων.